Files
astrololo/tests/oracle/run.py
T
gitea aec3f84331
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m29s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 18s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 9s
build-render / build (push) Successful in 5m34s
build / build (push) Successful in 39s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m46s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m31s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m27s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 19s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 11s
feat(domy): topocentric zgodny co do zera — wybór gałęzi liczony, nie zgadywany
Topocentric był wycofany z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°. Ta diagnoza była
BŁĘDNA: opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym, który próbkuje tylko wybrane
szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę — błędy od ~70° w górę,
do 50% przypadków blisko biegunów, 6,5% całości. Nie dwa przypadki brzegowe.

Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi: dwa koła wielkie
przecinają się w dwóch punktach antypodycznych. Kolejno zawiodły reguły „po której
stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa horyzontu" i śledzenie ciągłości
krokami (to ostatnie maskuje własną patologię — po korekcie do bliższej gałęzi
zmierzony skok ZAWSZE wychodzi ≤ 90°, więc detektor nigdy się nie zapala).

Wszystkie te reguły rozstrzygają lokalnie, a przy dużych szerokościach kolejność
domów potrafi się odwrócić: przy φ = −79,55° MC wypada na 306,8°, a dom 11 na
291,4°. To jest poprawne — wyrocznia zwraca to samo.

Rozwiązanie: nie wybierać w ogóle. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem ekliptyki
jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot; dwuznaczność
wprowadza dopiero atan2. Zostajemy w wektorach, znak ustalamy raz — kotwicząc
rodzinę na MC górującym.

Wynik: 0,000000000° na 240 000 porównań, cała dziedzina, bez iteracji i bez
zawężania szerokości. Żadna granica dziedziny nie jest tu potrzebna, więc żadnej
nie udajemy — test pilnuje, że topocentric liczy się wszędzie i nie fallbackuje.

Morał do frameworka: zestaw brzegowy mówi, CZY system się psuje; dopiero przemiał
losowy mówi JAK BARDZO. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu
zaniżony o trzy rzędy wielkości. Odnotowane w tests/oracle/README.md.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
2026-08-05 22:24:40 +02:00

76 lines
3.1 KiB
Python

"""Uruchomienie porównania z wyrocznią. Punkt wejścia dla CI i dla Joba w klastrze.
Dwa tryby:
--mode build (domyślny) zestaw BRZEGOWY + tyle samo przypadków z wnętrza.
Szybki, deterministyczny, BLOKUJE build przy błędzie.
--mode sweep wielki losowy przemiał, o rząd wielkości większy.
Do Joba w klastrze; ziarno raportowane, więc każdy
błąd da się odtworzyć komendą z raportu.
Kod wyjścia: 0 = zgodność w granicach tolerancji, 1 = przekroczenia albo
niezgodność dziedziny. Dzięki temu CI może na tym polegać bez parsowania tekstu.
"""
from __future__ import annotations
import argparse
import os
import sys
# Ścieżka do warstwy logicznej: w CI montujemy ją do kontenera swissepha.
sys.path.insert(0, os.environ.get("LOGIC_PATH", "/logic"))
sys.path.insert(0, os.path.dirname(os.path.abspath(__file__)))
from domain import boundary_cases, interior_cases, random_cases # noqa: E402
from harness import ( # noqa: E402
SWE_CODE, compare_asc_mc, compare_system, format_report,
)
# Systemy do sprawdzenia. Rośnie wraz z implementacją kolejnych (Etap 1 i 2) —
# dopisanie nazwy tutaj wystarcza, żeby weszła do każdego builda.
SYSTEMS = ["whole_sign", "equal", "porphyry", "vehlow", "morinus",
"regiomontanus", "campanus", "alcabitus", "topocentric", "placidus", "koch"]
def main() -> int:
p = argparse.ArgumentParser(description="Zgodność domów z wyrocznią (Swiss Ephemeris)")
p.add_argument("--mode", choices=("build", "sweep"), default="build")
p.add_argument("--seed", type=int, default=0, help="ziarno losowania (do odtworzenia błędu)")
p.add_argument("--count", type=int, default=20000, help="liczba przypadków w trybie sweep")
p.add_argument("--systems", default=",".join(SYSTEMS))
args = p.parse_args()
systems = [s.strip() for s in args.systems.split(",") if s.strip()]
unknown = [s for s in systems if s not in SWE_CODE]
if unknown:
print(f"Nieznane systemy: {unknown}", file=sys.stderr)
return 2
if args.mode == "build":
boundary = boundary_cases()
# Tyle samo z wnętrza, ile brzegowych — brzegi łapią osobliwości,
# wnętrze pilnuje, że nie zepsuliśmy zwykłych przypadków.
cases = boundary + interior_cases(len(boundary), seed=args.seed)
seed_note = args.seed
else:
cases = random_cases(args.count, seed=args.seed)
seed_note = args.seed
results = [compare_asc_mc(cases)]
results += [compare_system(s, cases) for s in systems]
print(f"\nprzypadków wejściowych: {len(cases)} (tryb: {args.mode})")
print(format_report(results, seed=seed_note))
failed = [r for r in results if not r.passed]
if failed:
print("\nBŁĄD: " + ", ".join(r.system for r in failed))
print(f"Odtworzenie: python run.py --mode {args.mode} --seed {args.seed}"
+ (f" --count {args.count}" if args.mode == "sweep" else ""))
return 1
print("\nWszystkie systemy zgodne z wyrocznią w granicach tolerancji.")
return 0
if __name__ == "__main__":
raise SystemExit(main())